Ten Typ Mes – „BUKOWSKI” [RECENZJA]

20 lat od solowego debiutu, kilkanaście albumów, mnóstwo występów gościnnych i teksty dla innych wykonawców, nawet spoza hip hopu. Już od jakiegoś czasu czuło się, że Ten Typ Mes dusi się w środowisku, z którego wyrósł. Rap mu już nie wystarczał. Teraz, w albumie „BUKOWSKI”, pokazuje swoje duże doświadczenie.

Tytuł albumu to wpływ wieloletniej fascynacji twórczością amerykańskiego pisarza Henry’ego Bukowskiego. Utwór tytułowy otwiera album i od razu ustawia biograficzny wątek jako motyw przewodni, mimo że tematycznie jest tu różnorodnie. Dużo spójniej jest w warstwie muzycznej, nad którą, już od wspomnianego „Bukowskiego” panuje Mes. I mimo, że artysta doskonale radzi sobie z bitami, to jednak, zapraszając licznych producentów, stawia na muzykę wysmakowaną. Z jednej strony tuzy hip hopu (Magiera, Czarny HIFI), a z drugiej muzycy z nieco innych bajek (Buslav, Kuba Więcek, Michał Tomaszczyk). I właśnie muzyka jest tu bardzo imponująca. Weźmy np. „Daj kobietę” – rzadko któremu raperowi udaje się wydać tak dobry utwór śpiewany, a to także zasługa zagranej na żywych instrumentach muzyki.

Oprócz jedynie zasygnalizowanych, ale bardzo wyrazistych  elementów autobiograficznych (jak w cytowanym wyżej “Ksywa Mes”), dużo jest tekstów będących efektem obserwacji. Mes udowadnia, że znakomicie radzi sobie z opisaniem tego, co widzi. Świetnie się bronią: “Apteka”, “Lokale” i “Jeszcze wiele walk”. I tak właściwie mógłbym napisać o każdym utworze – jest odważnie I bezkompromisowo. Tak, w tym albumie Ten Typ Mes nie bierze jeńców, czego najlepszym przykładem są “Filmowcy”!